İntihar Eden Gönül Şahin Anısına…

gonul-sahin

İyi insanların gözleri es geçemez önünde acı çekenlerin varlığını. Hatta onların gözleri uzakta olanı da görmese de görür, yardım etmeye çabalar durur da, değiştirememenin yükü altında ezilir yürekleri. Birileri bomba yağdıra dursun, birileri açlığı durdurabilecekken kılını kıpırdatmasın, birileri çocukların, hayvanların hayatlarını darmaduman edip akla hayale gelmeyecek kötülükler işlesin, Gönül Şahin gibi aktivistler Dünya’nın dilsizlerini, sessizlerini iyileştirmek, onarmak isterken pek çoğumuzun görmezden geldiği acıların büyüklüklerine katlanamıyorlar. Elinin kolunun yetişemediği yerin sancısını içinde hissedip, sorumluluk hissedip düzeltmeye çabalarken yitip gidebiliyorlar.

Uğruna savaştığı ne kadar canlı varsa Gönül’ün ve onun gibilerin gidişiyle biraz daha yalnızlaşıyor. Bir canlının yaşamaması gereken eziyetleri ortadan kaldırmaya çalışıp derde derman olan biri daha yitip gidince iyi insanların da yaşamlarından bir şeyler eksiliyor.

İyi insanlar anlam veremiyorlar doğru olanların bu kadar etrafta olmayışına. Ve bir boşluğa adım atar gibi “hayatta olanlardan, hayat olandan daha iyidir” der gibi gitmeyi tercih ediyorlar. İntihar etme isteğini biliyorum. Pek çok insan biliyordur. Canı başkasının hayatına olanlarla yananlar, başkaları tarafından üzülmüşler, yasla baş edemeyenler, savaşla, göçle, doğal afetlerle ve tüm bunlara şahit olmanın getirdiği ağırlıkla baş edemeyen pek çok insan ya intihar ediyor ya da aklından geçiriyor.

Bir süre sonra göz önündekine el uzatmak yetmiyor, insan “e geri kalana ne olacak?” diye soruyor. İyiliğin çeşit çeşit yöntemi var; acı çekeni yalnız bırakmamak, alan bırakmadığımız kuşlar için pencere kenarına biraz yiyecek koymak, dışarıdaki hayvanları en azından susuz bırakmamak, belki yetimhaneleri ziyaret edip oradaki çocuklara “bak sen o kadar da yalnız değilsin” mesajı vermek, yağmurla ortaya çıkan kaldırım ortasındaki salyangozları güvenli bir yere taşımak, hırs ve başarı için kötü yola gireni desteklememek, biraz kendinin dışına çıkmak, kalp kırdığında kırdığın yere merhem olmaya çalışmak…

İçindeki karanlıktan çok iyiye yer vermeye çalışan bu insanlar şaşırıyorlar bu kadar çok iyilik ihtimaline el vermeyenlere, el vermektense daha da kötüleştirip beterleştirenlere. Sanıyorum ki bu yanlışlıklar, kötülükler dizisi onların her daim kulağında çınlıyor nefessiz bırakana dek. Oysa zaten içinde ölümü vakitsizce taşıyan Gönül Şahin gibi insanlar için çok zor yaşama devam edebilmek. İncelip kopuveriyorlar devam edemedikleri yerden.

Yaşamak herkese o kadar iyi gelmiyor. Hayatların yükü altında kendince bir enkaza dönüşüp ışık aramaya yeltenmekten vazgeçenlerin eylemi intihar…

Aklıma Av şiiri geliyor; gözlerinde onu vuran avcının söndüremediği iyiliğe sahip olan geyiği anlatan minicik dizeler. Gönül Şahin gibi insanların sönüp giden hayatları ile hep bu beliriyor zihnimde.

Çok hüzünlü bu yazdıklarım, ben öyleyim çünkü. Her bir iyi insanın ölüşüyle birlikte insanı uçurumlar, boşluklar çağırıyor. İnsanın kalbi her birinde daha çok kırılıyor. Bu ölümlerle yalnızlık hissi çoğalıyor. Tanısam da tanımasam da….

https://www.youtube.com/watch?v=o_4iBFeKvKQ

Görsel: Diken

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s